 |
| ลองอ่านเรื่องนี้จนจบแล้วคุณจะได้แง่คิดดีๆที่คุณอาจมองข้ามไป ในหนังสือเรื่อง “จะเล่าให้คุณฟัง”* ฆอร์เฆ่ บูกาย ได้เล่าถึงชายผู้หนึ่ง ซึ่งมีเหตุต้องโทรศัพท์ถึงหมอประจำครอบครัว “ที่ผมโทรมาหาหมอเพราะผมเป็นห่วงภรรยา” เมื่อหมอถามว่าเธอเป็นอะไร ก็ได้คำตอบว่า “เธอกำลังจะหูหนวก อยากให้หมอมาดูอาการเธอหน่อย” หมอไม่สะดวกไป จึงนัดให้เขาพาเธอมาหาวันจันทร์ แต่เขาอยากให้หมอรีบ มาทันที หมอจึงทำการวินิจฉัยทางโทรศัพท์ |
 |
| “คุณรู้ได้อย่างไรว่า เธอไม่ได้ยิน” “ก็...เวลาผมเรียกเธอ เธอไม่ยอมตอบนี่” หมออยากรู้ว่าเธอหูหนวกแค่ไหน จึงแนะให้เขาเรียกเธอ จากจุดที่กำลังโทรศัพท์ ตอนนั้นเขาอยู่ห้องนอน ส่วนเธออยู่ห้องครัว เขาตะโกนเรียกชื่อเธอ “มาเรียยยยยย......เธอไม่ได้ยินผมเลย หมอ”.. |
 |
| หมอแนะให้เขาเดินไปที่ประตูห้องนอน แล้วตะโกนเรียกเธอจากทางเดิน “มาเรียยยยยยย.....เธอไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย หมอ” หมอแนะให้เขาเดินไปหาเธอแล้วตะโกนเรียกเธอไปด้วย จะได้รู้ว่าเธอได้ยิน เสียงเขาเมื่ออยู่ใกล้แค่ไหน “มาเรียยย.....มาเรียยยย......มาเรียยยยย ทำอย่างไรเธอก็ไม่ได้ยิน” แล้วเขาก็พูดต่อว่า ตอนนี้เขาอยู่ตรงประตูครัว เห็นเธอหันหลังให้เขา กำลังล้างจาน แต่ไม่ได้ยินเสียงเลยเขาสักนิด |
 |
| เพิ่มคำอธิบายภาพ |
ถึงตรงนี้คุณคงรู้แล้วว่าใครกันแน่ที่หูตึงและควรไปพบหมอ
นิทานเรื่องนี้เตือนใจได้ดีว่า
ก่อนที่จะสรุปว่าคนอื่นมีปัญหา ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่า
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวเราเอง เพราะบ่อยครั้ง
เราเองต่างหากที่มีปัญหา หาใช่คนอื่นไม่
คนที่ชอบตัดพ้อว่า "ทำไมเพื่อนไม่เข้าใจเราเลย"
ควรกลับมาถามตัวเองบ้างว่า แล้วเราล่ะ
เข้าใจเพื่อนบ้างหรือเปล่า
บางทีอาจจะพบว่า เป็นเพราะเราเอาแต่ใจตัวหรือชอบเรียกร้อง
ความเข้าใจจากคนอื่นต่างหาก พอเพื่อนไม่ยอมทำตามความต้องการ
ของเรา ก็เลยตีขลุมว่าเขาไม่เข้าใจเรา
คนที่ชอบกล่าวหาคนอื่นว่าไม่มีน้ำใจนั้น
มักจะมองไม่เห็นตนเองว่าที่แท้ตนเองนั่นแหละเห็นแก่ตัว
พระไพศาล วิสาโล..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น